,Pravčicka brána i przełom Kamenicy czyli słynne soutěsky, to wisienka na torcie wśród wędrówek po Szwajcarii Czeskiej. Całodniowa wycieczka z wodno-skalnymi atrakcjami. Samochodem z kampingu dojeżdżamy do Mezní Louka. Tu auto będzie czekać na nas na parkingu. Czeski taryfikator jest prosty – im bliżej atrakcji turystycznych, tym wyższa cena za parkowanie. No cóż, z czegoś tubylcy muszą żyć.

Oczywiście można ja podzielić na dwie osobne wycieczki, a i tak atrakcji i widoków będzie aż w nadmiarze. Trasa, którą przeszliśmy ma 21 kilometrów w czym są dwie przeprawy łodziami, ale stosunkowo krótkie. Przewyższenie prawie 500 metrów. Pętlę przez soutěsky i Wielką Bramę można zacząć zarówno z Hřenska jak i z Mezni Luka. I tu i tu parkingi są zapchane do granic możliwości, więc trzeba wyjechać wcześnie czyli w granicach 8:30, by znaleźć miejsce.

Przełom Kamenicy i Pravčicka brána, mapka z wycieczki

Żółty szlak do Divokej soutěsky

Niebieskim szlakiem z Mezní Louka schodzimy do przełomu rzeki Kamenicy. Następnie wchodzimy na żółty szlak, który doprowadzi nas do pierwszej przystani nazywanej Divoka soutěska. Droga zaczyna robić się coraz bardziej malownicza. Prowadzi wzdłuż rzeki, która początkowo jest łagodna i bardziej przypomina łagodny potok, by po chwili wedrzeć się pomiędzy skały. Jeżeli ktoś wybierze się z Hřenska, oczywiście pójdzie tym samym żółtym szlakiem, tylko że w przeciwnym kierunku. Dla zmylenia przeciwnika jest jeszcze szlak zielony, który schodzi pomiędzy soutěsky i wtedy osiołkowi w żłoby dano, więc dobrze jest wcześniej zaplanować trasę.

Ścieżka pod skałą

Kamenica to niesamowita rzeka. Jej kaniony skalne są głębokie miejscami aż na 150 m, więc widoki zapierają dech w piersiach. Tworzą jedną z najbardziej charakterystycznych formacji naturalnych Szwajcarii Czeskiej. Jest wprost bajecznie pięknie, ale sfotografowanie tego cudu przyrody stanowi prawdziwe wyzwanie. Ciemne dno wąwozu i wpadające z góry jasne słoneczne światło tworzą wielki kontrast, który wielokrotnie przekracza rozpiętość tonalną aparatu.

Spływ na rzece Kamenicy

Pierwszego przepłynięcia Kamenicy wąwozem na odcinku od Dolskiego Mlýna do Hřenska bez przesiadki dokonano na trzech tratwach czterometrowej długości w 1877 roku. Z końcem XIX wieku rozpoczęto budowę kładek i przejść tunelowych w skałach oraz jazów, które udrożniły niedostępne dotąd odcinki wąwozów. Przełomy Tichá soutěska (zwana również Edmundovą na cześć księcia Edmunda Clary-Aldringena, który przyczynił się do udostępnienia przełomu rzeki) i Divoká (Dzika) soutěska do dziś pokonać można wyłącznie łódkami pychówkami. Soutěska oczywiście znaczy wąwóz.

Przełom rzeki Kamenicy Edmundova soutěska

Żółty szlak kończy się w Hreńsku. Miejscowość powstała w XV wieku, ale za sprawą Towarzystwa Górskiego Szwajcarii Czeskiej w XIX wieku zaczęła się całkowicie zmieniać. Właśnie w XIX wieku region obu Szwajcarii czyli Czeskiej i Saksońskiej zaczyna mieć charakter typowo turystyczny. W Niemczech budowany jest most Bastei, a w Czechach powstają punkty widokowe. Warto przejść się po tym uroczym granicznym miasteczku z przylepionymi do skał domami i rzucić okiem na płynącą u jego stóp Łabę. Można też zjeść obiad w jednej z licznych restauracyjek, albo pospacerować po targu. Ciekawostką jest to, że Hřensko jest najniżej położoną miejscowością w Czechach.

Hřensko

Z Hřenska dalej możemy udać się czerwonym szlakiem do Pravčickiej brány. Początkowo poruszamy się asfaltową drogą, ale wkrótce wchodzimy już na szlak w lesie. Ten z kolei powoli zaczyna piąć się w górę. Droga robi się coraz ciekawsza, pojawiają się formacje skalne.

Droga do Pravčickiej brány

Pravčicka brána to wyjątkowa atrakcja przyrodnicza, będąca największą naturalną bramą skalną w Europie. Uważana jest za najpiękniejszą formację skalną w Szwajcarii Czeskiej i stała się symbolem całego regionu, dlatego jej wizerunek jest na większości pamiątek. Brama ma 26,5 m rozpiętości łuku u podstawy, 16,0 m wysokości otworu, od 7 do 8 metrów szerokości otworu u podstawy, 3,0 m grubości stropu w najcieńszym miejscu, a jej szczytowa płyta leży na wysokości 21 m od jej podstawy. Nie należy jej mylić z Malá Pravčická brána

Największa brama skalna w Europie

Tuż obok niej znajduje się „Sokole Gniazdo” – letni pałacyk zbudowany w 1881 roku przez ówczesnego właściciela posiadłości, księcia Edmunda Clary-Aldringena. Kilka lat później, w bliskim sąsiedztwie pałacyku, na skalnych tarasach postawiono poręcze. Wkrótce po zakończeniu budowy za wejście do kompleksu zaczęto pobierać opłaty. Obecnie w budyneczku znajduje się restauracja, ale za wstęp na taras pod skalnym łukiem i punkt widokowy nadal trzeba płacić.

Sokole Gniazdo

Do Mezní Louka wrócić można czerwonym szlakiem, wijącym się malowniczo u podnóża skał. W przeciwieństwie do szlaku z Hreńska, ten prócz przepięknych widoków jest ścieżką dydaktyczną. Co jakiś czas są tablice informacyjne opisujące ciekawostki miejsca, więc trudno się nudzić. My całą pętlę pokonaliśmy na nogach, ale widzieliśmy wielu rowerzystów robiących petlę z Hreńska przez Pravčicką bránę do Mezní Louka i z powrotem asfaltem do Hreńska. Jeżeli ktoś jest bardzo uparty może też przejechać trasę samochodem co widać na zdjęciu.

Tablica informacyjna

Przełom Kamenicy i Pravčicka brána